Akşam oldu. Renkler soldu. Ay incecik gülümsedi.
Sesler azaldı. Rüzgar sustu. Şşş, sessizlik.
Lamba tık dedi. Oda bal rengi oldu. Mışıl bir ışık.
Duvarda sakin gölgeler. Her yer sıcacık. Yumuşak, yumuşak.
Ayıcık yatağa oturdu. Onun da uykusu geldi. Esnedi.
Kırmızı araba garaja girdi. Tekerlekler durdu. Vınn... sustu.
Top sepetine girdi. Zıplama bitti. Dinlenme vakti.
Lamba fısıldadı: yavaşla. Şimdi uyku zamanı. Şşş.
Bir nefes aldık. Bir nefes verdik. Off... ohh.
Ayaklar uzandı. Eller dinlendi. Yorgunluk gitti.
Battaniye omuzlara çıktı. Anne sımsıkı sardı. Cup, sarıldık.
Son sesler uzaklaştı. Ev sessizleşti. Şşş, derin sessizlik.
Göz kapakları ağırlaştı. Pamuk gibi. Usulca kapanıyor.
Baş yastığı buldu. En sıcak yer. Mışıl mışıl.
Lamba ışığını kıstı. Oda huzurla doldu. Yumuşak parıltı.
Lamba son şarkısını söyledi. İyi geceler, minik kalp.