Deniz'in sarı bir kamyonu vardı. Çok güçlüydü.
Kasasına çok şey sığardı. Kum, taş, yaprak...
Deniz kum taşırdı. Kendini usta bir şoför sanırdı.
Bir gün Ela geldi. Gözü sarı kamyona takıldı.
Ela yaklaştı. "Ben de taşıyabilir miyim?" diye sordu.
Deniz kamyonu göğsüne çekti. Sımsıkı tuttu.
"Benim," dedi Deniz. Sesi biraz endişeliydi.
Ela üzüldü. Gülümsemesi kayboldu. Kuma oturdu.
Ela kumu eliyle taşıdı. Ama kum döküldü.
Deniz Ela'ya baktı. İçinde küçük bir his kıpırdadı.
Annesi kuma iki çubuk koydu. "Bir tur sen, bir tur Ela," dedi.
"Kamyon beklemeyi öğrenir," dedi annesi. Deniz düşündü.
İlk turu Deniz sürdü. Ela sadece izledi.
Sonra sıra Ela'ya geldi. Deniz "Sıra sende," dedi.
Ela gülümsedi. Deniz ona yeni taşlar getirdi.
Deniz kamyona fısıldadı: "İkimiz oynayınca daha eğlenceli."