Bir tavşan yavrusu vardı, küçücük ve tüylüydü. Akşam olunca gözleri ağırlaşır, kulakları düşerdi.
Annesi fısıldardı: 'Uyku geliyor, tatlı tatlı. Yumuşacık, pamuk gibi, seni saracak.'
Tavşan yavrusu gözlerini kapatırdı. Uyku gerçekten gelirdi — yumuşak, sıcak, sarıp sarmalayan.
Her gece böyleydi. Anne fısıldar, uyku gelirdi. İkisi birlikte hazır olunca, düşler başlardı.