Kendine zaman ayırmak

Kendine yarım saat ayırdığında içine bir suçluluk düşmesi çok tanıdık. Oysa kendine zaman ayırmak bencillik değildir — dinlenmiş bir anne, çocuğun en çok ihtiyaç duyduğu şeydir. Kendine bakmak, çocuğundan bir şey çalmak değil, ona daha sakin bir sen sunmaktır.

Kendine bakmak bencillik değildir

Sürekli vermek ve hiç doldurmamak mümkün değildir. Kendine ayırdığın zaman, bardağı yeniden dolduran şeydir; boş bir bardaktan kimseye su veremezsin.

Dinlenmiş, biraz nefes almış bir anne daha sabırlı, daha sıcak ve daha hazırdır. Yani kendine ayırdığın zaman aslında doğrudan çocuğuna da iyi gelir — bu bir lüks değil, bir bakımdır.

Küçük anlar da sayılır

Kendine zaman ayırmak için saatlerin boşalmasını beklemene gerek yok. Sıcakken içilen bir kahve, on dakikalık bir yürüyüş, sevdiğin bir şarkıyı sonuna kadar dinlemek — bunların hepsi gerçek molalardır.

Bu hafta tek bir şey: gün içinde küçük de olsa yalnızca senin olan bir an yarat ve onu 'sonra olur' diye ertelemeden koru. Bu anı planlamak, kendine verdiğin küçük ama gerçek bir sözdür.